„On, istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem, ale ogołocił samego siebie i stał się człowiekiem." (por. Flp 2, 6-7)

„Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity." (J 12, 24)

„Z królestwem Bożym dzieje się tak, jak gdyby ktoś nasienie wrzucił w ziemię. Czy śpi, czy czuwa, nasienie kiełkuje i rośnie, on sam nie wie jak." (Mk 4, 27-27)

DROGIE SIOSTRY, DRODZY OJCOWIE I BRACIA REDEMPTORYŚCI,

DRODZY PRZYJACIELE,

Pod koniec tego roku brzmi w naszych sercach dziękczynienie dobremu Bogu, który promował rozwój Królestwa Bożego w nas i pośród nas. „Czy spałyśmy, czy czuwały" dzięki Jego łasce powolutku kiełkowało w nas i rosło ziarno Jego Słowa. Był to błogosławiony rok  tajemniczej wewnętrznej śmierci i wzrostu. Rok nadziei wynikającej z zapewnienia Chrystusa, że jeżeli ziarno obumrze, nie pozostaje samo, ale przyniesie oczekiwany obfity plon.

Nasza indywidualna i osobista rewizja i pogłębianie relacji z Chrystusem były tym najważniejszym, co nas w tym roku zbliżało do Boga i do siebie nawzajem. Był to czas głębszego i intensywniejszego zasłuchania się w rytm bicia Serc Jezusa i Maryi, czas ciszy spędzonej na samotności lub we wspólnocie przy wspólnych rozważaniach.

Rekolekcje wspólnotowe podzieliłyśmy na dwa etapy: pierwszy, pięciodniowy, miałyśmy w czerwcu. Słuchałyśmy wykładów dwóch rekolekcjonistów nagranych na CD: „Kierownictwo duchowe szkołą słuchania" (Ks. Krzysztof Grzywocz) oraz „Droga do wewnętrznej ciszy, medytacji i adoracji" (O. M. Jacques de Belsunce). Drugą część rekolekcji zaplanowałyśmy pod koniec października i zaprosilyśmy O. Vaclava Hypiusa CSsR, długoletniego i doświadczonego magistra nowicjatu, który dla nas starannie przygotował bardzo treściwe wykłady biblijne o pasterzu Dawidzie i jego trudnej drodze na tron królewski.

Podczas Dni skupienia rozważałyśmy „Jak codziennie ulepszać siebie, relacje z Bogiem i drugim człowiekem" (podtytuł książki znanego polskiego jezuity O. Krzysztofa  Osucha „Rachunek sumienia szczegółowy i ogólny").

Wspólne wykłady rozpoczęłyśmy wraz z początkiem Roku Akademickiego 2009/2010. Zdecydowałyśmy się słuchać refleksii O. Marka Kotynského CSsR dotyczących drogi kontemplacji według św. Jana z Krzyża, którymi dzielił się wzeszłego roku z naszymi Siostrami w Bielsku-Białej, którym dziękujemy, że nam je dostarczyły.

Oprócz tego S. Ludmiła zakończyła w tym roku dwuletnią Szkołe formatorek prowadzoną przez Ojców Salwatorianów w Polsce. S. Lenka uczestniczyła w sześćmięsięcznym kursie towarzyszenia duchowego, który prowadził o.Bernard Mišovic SJ w Nitrze.

25. marca nasza Wspólnota rozrosła się: dołączyła do nas postulantka Maria Volková z Bratysławy - 20letnia dziewczyna pełna ferworu i entuzjazmu dla naszej duchowości. Dołączyła ona do Zuzany Liščákovej, która 6. sierpnia rozpoczęła kanoniczny nowicjat. Są to dwa młode, zdrowe i pełne życia „kłosy pszenicy" wzrastające w glebie naszej Wspólnoty - zwiastuny przyszłych zbiorów.

A oto inne ważne wydarzenia z życia naszej wspólnoty:

ZIMA - WIOSNA

• 9. lutego nas bardzo głęboko dotknęła wiadomość o śmierci ojca naszej S. Lucji. W pogrzebie wziała udział również S.Monika, O.Martin Zanovit, O.Vaclav Hypius, O. Paweł Sendrej i Br. Józef Mihok, którzy reprezentowali naszą Redemptorystowską Rodzinę. Miesiąc później - 15. Marca - nagłe zmarł Mons. Jan Zentko, Wikariusz biskupa naszej Diecezji, wielki Przyjaciel i Protektor naszej Wspólnoty. Dzień póżniej zmarł jego wuj, najstarszy kapłan naszej diecezji, Ks. Stefan Vasilik, długie lata żyjący w Keżmarku. W dniu ich pogrzebu odmówiłyśmy Oficjum za zmarłych a w ciągu roku ofiarowałyśmy kilka Mszy św. za zbawienie ich dusz. W naszej modlitwie i wspomnieniach nadal żyją i mamy nadzieję, że towarzyszą nam z nieba.
• W marcu ujrzało światło dzienne pierwsze wydanie książki Rozmowy duszy z Jezusem, którą sr. Eva przetłumaczyła z języka hiszpańskiego. Według najnowszych informacji Wydawnictwo O. Redemptorystów Słowo wśród nas już planuje drugą edycję. Otrzymałyśmy kilka bardzo pozytywnych reakcji ludzi z różnych zakątków Słowacji, które wskazują na zainteresowanie ludzi literaturą duchową tego rodzaju.
• 18. kwietnia całą Słowację obiegłą wiadomość o wyborze nowego Arcybiskupa Trnawy, którym został mianowany O. Robert Bezák CSsR, były długoletni Przełożony Bratysławskiej Wiceprovincji Redemptorystów. Była to radosna a zarazem smutna wiadomość dla nas i całej naszej Rodziny zakonnej na Słowacji, nasze szeregi bowiem pozostawił bardzo wartościowy człowiek i przyjaciel. Na uroczystości święceń biskupich, która odbyła się w dniu 6. czerwca w Trnawie uczestniczyły również nasze Siostry, S.Martina i S.Monika.
• Ciekawym doświadczeniem było dla nas szycie habitów „na odległość" nie tylko dla Ojców z Irlandii, ale również dla Braci nowicjuszy z Zimbabwe.

LATO

• W związku z rozpoczęciem Roku kapłańskiego zdecydowałyśmy o zintensyfikowaniu naszych modlitw za kapłanów i nowe święte powołania kapłańskie. Modlimy się każdego dnia razem z naszymi wiernymi; we wspólnocie przedłużyłyśmy naszą czwartkową adorację na całe popołudnie a w każdy pierwszy czwartek adorujemy przez całą noc. Księża diecezjalni z różnych części Słowacji coraz częściej szukają w naszym klasztorze odpoczynku duchowego i nabrania nowych sił. Cieszymy się, że możemy podzielić się z nimi miejscem w bliskości Serca Jezusa. Naszą codzienną modlitwią wytrwale wspieramy trwający II. Diecezjalny Synod naszej Diecezji Spis.
• W lecie udało nam się we współpracy z miejscową grupą Romów zagospodarować resztę ogrodzonego klasztornego ogrodu. Jak bardzo ożyły nasze serca, gdy po czterech latach upraw mogą wreszcie rzeczywiście odpocząć i nacieszyć się pięknem kwitnącego i uprawionego ogrodu.To balsam dla naszych dusz.
• W przyszłym roku zakończy się pięć i pół letnia gwarancja na prace budowlane klasztoru, dlatego firma budowlana SEMOS zrobiła latem kilka mniej lub bardziej poważnych remontów. Musiałyśmy również na nowo polakierować drewniane elementy w naszym ogrodzie (altankę i wszystkie drzwi w murze klauzurowym), które zniszczył ząb czasu. Zdałyśmy sobie sprawę z tego, że okres budowy zaczyna zastępować okres napraw i konserwacji, który również wymaga znacznych środków finansowych. Zdecydowałyśmy, że w przyszłym roku ogrodzimy i uprawimy pozostałą część kompleksu klasztornego. Wierzymy, że z Bożą pomocą będziemy mogły uzyskać niezbędne fundusze.
• Latem zaskoczyła nas wielka burza i związana z nią powódź. Choć nasz klasztor sytuowany jest na wzgórzu, nasze piwnice zostały zatopione. Woda wielkim strumieniem wlewała się również z lasu powyżej naszego klasztoru przez cały ogród. Na szczęście nie poniosłyśmy wielkich szkód.
• Wielkim darem dla naszej wspólnoty była dwudniowa wizyta O. Sabatino Majorano CSsR w lipcu. Podczas wykładów na nowo odżyły w nas wspomnienia wspólnych spotkań w ciągu lat formacji spędzonych w Polsce, a w tych najmłodszych rozgorzało się jeszcze większe pragnienie zgłębiania naszej duchowości i korzeni.
• Pierwszego sierpnia obchodziłyśmy we wspólnocie 10. Rocznice ślubów zakonnych naszej Siostry Ewy.
• Kilka dni póżniej lączyłyśmy się z całym narodem Słowackim, który dotknęła tragiczna śmierć 20 górników w Handlowej. Naszą modlitwą starałyśmy się złagodzić ból ich najbliższych krewnych.
• 3. sierpnia udało nam się uruchomić naszą nową stronę internetową. Pracę nad jej ulepszaniem pragniemy kontynuować i mamy nadzieję, że będziemy bliżej ludzi naszych czasów, którym chcemy również tym oto sposobem głosić Dobrą Nowinę o Bożej miłości.
• 28. sierpnia dotarły do nas - dzięki inicjatywie Ks. Marosza Lovicza - relikwie św. Jana Marii Vianneya i Franciszka Salezego, które do Trnavy zostały sprowadzone bezpośrednio z Francji przez Arcybiskupa Mons. Roberta Bezáka CSsR.
• Kończący się rok był również bogaty w odwiedziny. Odwiedzili nas:
  • S. Ewa D., S. Kazimiera i S.Urszula z Bielska-Białej, S. Jarmila, S. Helena D. i S.Alena z Vranova - Lomnicy,
  • S.Margaret, S.Elena, S.Anastazja i S.Natasza wraz z O.Volodymirom Hruza CSsR, Diakonami Andryjom Salyhom, Myronom Schevschukom z Ukrainy i Br.Robertem Mullerem w Gars, którzy przybyli na święcenia kapłańskie naszego Redemptorysty Jana Zoričáka pochodzącego z pobliskiej wsi Zdiar. Tydzień później odwiedził nas O. Janusz Turek, CSsR, Magister nowicjatu Prowincji Monachium i O. Jomon Joseph Thondickakazhiyil, Redemptorysta z Indii, obaj należący do Wspólnoty Redemptorystów w Innsbrucku.
  • Następnie o. Krzysztof Wons, SDS, Dyrektor Szkoły formacyjnej Salwatorianów w Polsce wraz z mamą;
  • S. Magdalena Schumman z Lauterach, która spędziła z nami trzy tygodnie w sierpniu,
  • O. Edmund Hipp CSsR, Prowincjał Redemptorystów w Monachium wraz z Wikariuszem O. Piotrem Renju CSsR.
  • O. Bolesław Słota CSsR i O. Stanisław Odroniec CSsR z Bielska-Białej nas w tym roku odwiedzili nawet kilka razy.

JESIEŃ

• Poznałyśmy kilku nowych przyjaciół:
  • 30. sierpnia miałyśmy okazję poznać pana Wima Schipper z Holandii, który zatrzymał się u nas podczas swojej prielgrzymki rowerowej z północy na południe Europy. Było to bardzo ciekawe spotkanie. Dowiedziałyśmy się wiele o naszych siostrach z dawnego klasztoru w Sambeek, którym już ponad 20 lat zarządza grupa świeckich. Pan Wim był jednym z pierwszych lokatorów. Jego podróż przez Europe była również kwestą na rekonstrukcję dachu kościoła klasztoru. Przywiózł nam również pozdrowienia od s. M. Cecilii, redemptorystki życiącej w Boxmeer.
  • 14. września odwiedziła nas pani Kathy Kloczek i jej przyjaciółka Carol Homanics ze Stanów Zjednoczonych. Dowiedziałyśmy się, że pani Kathy należała do grupy świeckich współpracowników naszych Sióstr w Klasztorze w Fort Erie (Kanada), który został zamknięty w tym roku. Ponieważ była bardzo blisko naszych sióstr, wiedziała o nas z okólników i żywo się interesowała wydarzeniami na Słowacji, ponieważ obie mają korzenie właśnie tutaj. Jej pierwsza podróż do Europy i na Słowację miała za cel odnalezienie swoich żyjących krewnych. Pani Kathy przywiozła z sobą również pozdrowienia od Siostr „spoza Atlantyku", za które im serdecznie dziękujemy.
  • 15. września odwiedziła nas pani Helena Kordova-Wildeova, rodem z Keżmarku. Z wielkim zainteresowaniem słuchałyśmy jej świadectwa o osobistym spotkaniu z błogosławioną siostra Zdenką, której pomagała w szpitalu więziennym. Mówiła o ciężkim losie, który dotknął jej rodzinę podczas komunistycznych prześladowań. Jednak pomimo trudnych doświadczeń życia i zaawansowanego wieku nadal promieniuje wokół siebie pokojem, miłością i dobrocią. Jesteśmy wdzięczni pani Darinie Nevickej, jej długoletniej przyjaciólce, która pośredniczyła w cennym dla nas spotkaniu.
  • Poprzez pani Laffersovą nawiązalyśmy kontakty z osobami z wadą słuchu. Spotkania te bardzo nas ubogaciły i otworzyły nasze serca czyniąc nas bardzej wrażliwymi na ludzi, dla których codzienne bycie nie jest tak prostym i oczywistym.
• We wrześniu pożegnałyśmy naszego wiernego ministranta Lukasza Trajčíka, który rozpoczął okres postulatu w podolinskim Klasztorze Redemptorystów. Towarzyszymy mu modlitwą na drodze rozeznawania swego powołania.
• Na początku października na zaproszenie naszych przyjaciół z Kežmarku powtórzyłyśmy letnią akcię (gotowanie gulaszu na ognisku w naszym ogrodzie) z małą zmianą: zamiast gulaszu doświadczone kucharki przygotowały nam tradycyjne słowackie haluszki i pierogi.
• Z wielką starannością i zapalem haftowałyśmy w tym roku stuły liturgiczne na Kapitułę Generalną Redemptorystów, która niedawno zakończyła się w Rzymie. Naszym Braciom towarzyszyłyśmy modlitwą również podczas Kapituły. Gratulujemy nowemu Generałowi - o. Michaelowi Brehlowi z Prowincji Edmonton-Toronto i nowemu Zarządowi Generalnemu wypraszając im wiele darów Ducha Świętego. Wybory jak również sesje śledziłyśmy z zainteresowaniem za pośrednictwem internetu. Dziękujemy Organizatorom za taką możliwość. Dzień Sióstr Klauzurowych (21. listopada) w tym roku świętowałyśmy z naszym Biskupem pomocniczym: Mons. Stefanom Sečka. Nowy Rok Kościelny 2010 zaczęłyśmy Triduum Adwentowym z Matką Bożą, które dla nas i dla grupy rekolektantov prowadził O. Philippe Mascarell ze wspólnoty Błogosławieństw z Francji.

Na koniec chciałybyśmy serdecznie podziękować naszym Rodzicom, wszystkim naszym Dobroczyńcom, Przyjaciołom, i Wam, nasi Ojcowie Redemptoryści, Bracia przeżywający nowicjat w minionym roku i Studenci za wsparcie i opiekę - zwłaszcza  o. Martinowi Zanovitowi, naszemu Kapelanowi.

Maryja, która była żyzną ziemią i podatnym gruntem, do którego Bóg zasiał swoje Słowo, niech nam wszystkim wybłaga łaskę pokornego otwarcia się i przyjęcia Daru z nieba, którym jest JEZUS CHRYSTUS, nasz Bóg i Odkupiciel. Niech nam jak dobra Matka i Nauczycielka zawsze towarzyszy na drodze za Chrystusem.

1. grudnia  2009 r.                                                                                                      Siostry Redemptorystki z  Kežmarku